Met de komst van de Europese AI-verordening (AI Act) is het belangrijk vast te stellen welke systemen onder deze regelgeving vallen. In het bijzonder roept de toepassing van algoritmes binnen domeinen zoals de strafrechtspleging discussie op wanneer gebruik wordt gemaakt van klassieke statistische modellen. In dit artikel verkennen de auteurs, aan de hand van het voorbeeld van risicotaxatie-instrumenten zoals OxRec, waar de grens ligt tussen traditionele statistiek en artificiële intelligentie, en welke gevolgen deze afbakening heeft voor de reikwijdte van de AI-verordening.