De ontwikkeling van agentic AI stelt het recht voor problemen die verder gaan dan de regulering van een nieuwe technologie. Naarmate AI-systemen autonomer opereren, zelfstandig strategieën ontwikkelen en handelingen verrichten die hun ontwerpers niet hebben voorzien, komen ook klassieke juridische uitgangspunten onder druk te staan. Begrippen als menselijke controle, aansprakelijkheid, voorzienbaarheid, transparantie en toestemming zijn immers gebaseerd op een werkelijkheid waarin uiteindelijk een mens beslist. De opkomst van autonome AI-agents roept daarom de vraag op of bestaande concepten als controle, aansprakelijkheid, transparantie, voorzienbaarheid en menselijke wil nog bruikbaar zijn wanneer systemen steeds autonomer gaan handelen.