Nu de ecologische crisis steeds urgenter wordt, zoeken organisaties naar manieren om natuurbelangen werkelijk mee te laten wegen in hun besluitvorming maar telkens blijkt dat traditionele juridische instrumenten tekortschieten om ecologische waarden daadwerkelijk te beschermen. Door het innovatief instrumentaliseren van het huidige contracten- en ondernemingsrecht biedt het Zoöp-model een alternatief. Het model biedt een vernieuwende manier om ecologische belangen duurzaam te verankeren binnen bestaande organisaties. Geen nieuwe rechtsvorm, maar een contractueel samenspel waarin niet‑menselijk leven voor het structureel een stem krijgt in besluitvorming. Dit artikel verkent de juridische basis, de theoretische achtergrond en de praktische werking van het Zoöp-model.