Het wetsvoorstel maakt niet duidelijk wat onder ‘levensvatbare’ bedrijven moet worden verstaan en hoe en door wie wordt bepaald of een bedrijf 'levensvatbaar' is. Het is niet duidelijk welke werkgevers van de voorgestelde regeling gebruik mogen maken. De bestaande regeling werktijdverkorting biedt al ondersteuning aan werkgevers die worden getroffen door een kleinschalige crisis. Die regeling functioneert goed, maar is nu een beleidsregel. De Afdeling heeft er begrip voor dat die regeling nu in de wet wordt vastgelegd. Hiermee wordt de rechtszekerheid voor werkgevers en werknemers vergroot. De Afdeling onderschrijft ook de wens van de regering om zich voor te bereiden op toekomstige grootschalige crises. Zij betwijfelt echter of de voorgestelde regeling daarvoor voldoende effectief zal zijn. Er zijn verschillen tussen kleinschalige en grootschalige crises. Beide crises zijn weliswaar onvoorzienbaar, maar de ernst, duur en periode van herstel in de situatie van vóór de crisis zijn doorgaans snel in te schatten, nadat een crisis zich heeft voorgedaan. Kenmerkend voor grootschalige crises is dat die nu juist niet voorspelbaar zijn, noch wat betreft aard, ernst, verloop duur en gevolgen, noch in frequentie waarmee een zo’n grootschalige crisis zich aandient. Hierdoor vraagt een grootschalige crisis om andere instrumenten en oplossingen dan een kleinschalige crisis. Het wetsvoorstel voorziet daar niet in.

Wendbaarheid van de arbeidsovereenkomst

De Afdeling onderschrijft de noodzaak om de wendbaarheid te vergroten van de vaste arbeidsovereenkomst en om arbeidsrechtelijke maatregelen te nemen om dat te bereiken. Maar de voorgestelde arbeidsrechtelijke maatregelen zijn beperkt tot een situatie van een crisis. De wendbaarheid van de arbeidsmarkt wordt niet vergroot, terwijl de maatregelen wel leiden tot grotere complexiteit. De Afdeling adviseert de regering om het wetsvoorstel niet bij de Tweede Kamer in te dienen, tenzij het is aangepast.

Advies Wet personeelsbehoud bij crisis

Bron: www.raadvanstate.nl