In strafzaken, vooral bij seksueel en huiselijk geweld, ervaren slachtoffers in de rechtszaal soms een kwetsende of vernederende bejegening. Dit kan leiden tot secundaire victimisatie, dat wil zeggen dat het slachtoffer opnieuw schade oploopt door het proces zelf. Tegelijkertijd moet de verdediging wel de ruimte hebben om kritisch te zijn. Dit roept de vraag op waar de grens ligt tussen noodzakelijke kritiek en ongepaste, schadelijke uitlatingen. Europese richtlijnen en rechtspraak bieden handvatten om die balans te vinden.