Over het voorschrijven van puberteitsremmers aan minderjarigen met genderdysforie, zoals vastgelegd in het Dutch Protocol, is steeds meer discussie ontstaan. Landen als het Verenigd Koninkrijk en Zweden hebben deze praktijk inmiddels aan banden gelegd. Tegen deze achtergrond heeft de Tweede Kamer de Gezondheidsraad verzocht om een advies over de juridische en medisch-wetenschappelijke basis van het huidige beleid. Dat advies is cruciaal: het zal niet alleen richting geven aan de herziening van het Dutch Protocol, maar ook bepalen hoe Nederland omgaat met een interventie die diep ingrijpt in de ontwikkeling van minderjarigen. Dit artikel onderzoekt of de advisering door de Gezondheidsraad voldoet aan de eisen van onafhankelijkheid en zorgvuldigheid. Daarbij wordt ingegaan op de samenstelling van de commissie, de risico’s van belangenverstrengeling en het bredere reguleringsklimaat waarin deze oordeelsvorming plaatsvindt.