De president van de Verenigde Staten heeft het Koninkrijk Noorwegen gedaagd voor het Internationale gerechtshof in Den Haag. Hij eist dat het Nobelcomité van het Noorse parlement hem de komende drie jaar alle Nobelprijzen voor de vrede en voor economie uitreikt.
Het is niet uitgesloten dat het er nog meer moeten worden, omdat hij misschien ook na zijn grondwettelijke termijn zijn kwaliteiten nog ten dienste zal blijven stellen aan de wereldvrede en de wereldeconomie, bijvoorbeeld als hij en de zijnen tegen die tijd nog niet voldoende hebben kunnen profiteren van het publieke ambt.1 Hij eist daarnaast een schadevergoeding van $ 10.000 miljard van de Noren omdat het Nobelcomité, dat onverklaard en ten onrechte rekening houdt met andere dan alternatieve feiten, ook de meeste recente Nobelprijzen voor de vrede en voor economie niet aan hem heeft toegekend, hoewel hij in één jaar tijd al 500 (‘of meer’) oorlogen heeft beëindigd, talloze witte boeren heeft gered die in Zuid-Afrika slachtoffer zouden worden van genocide en hij werkelijk iedereen die er iets toe doet (veel) rijker heeft gemaakt.
Een brigade agenten van de Immigration and Customs Enforcement (ICE) zal er in Den Haag op toezien dat het recht zijn juiste loop zal hebben. De president heeft de rechtsmacht van het Hof voor deze individuele zaak erkend, hetgeen zijn gehechtheid aan het recht en aan diplomatieke omgangsvormen illustreert, evenals de merits van zijn claim, want hij heeft, zoals bekend, international law immers helemaal niet nodig: in internationale verhoudingen is the only thing that can stop him, his own morality. Dat de president geen soevereine staat zou zijn, is onzin; fake news. Hij is wel degelijk een staat; de grootste en meest bewonderde ter wereld en daarbuiten, met name op Mars. L’état, c’est lui.
De proceskosten, waaronder die van die brigade, moeten uiteraard door Noorwegen betaald worden, maar zullen voorgefinancierd worden door de internal revenu service (IRS), die immers toch nog $ 10 miljard schadevergoeding uit belastinggeld van hard werkende Amerikanen in een affordability squeeze aan de president moet betalen in verband met het klokkenluiden over de belastingaangiften van – onder anderen – de president.
De klokkenluider werkte niet voor de IRS, maar voor de overheidsconsultant Booz Allen2 – volgens Bloomberg ‘the world’s most profitable spy organization’ – die op verzoek van de Amerikaanse federale overheid onder meer de IRS heeft gereorganiseerd, maar private bedrijven kunnen niets verkeerd doen; dat kan alleen de overheid, waarvan de president president is. De IRS zal voor die proceskosten alleen putten uit belastingen geheven in de afvallige staat Minnesota en bovendien alleen uit belasting die aldaar is geheven ten laste van personen die niet op de president hebben gestemd of in een district wonen dat naar de andere kandidaat is gegaan. Als character witnesses voor de eiser zullen onder meer getuigen de helden van de ICE die de terroristische, althans disrespectful Renée Good en Alex Pretti onverschrokken wisten te neutraliseren, alsmede diverse staatshoofden, onder wie die van Venezuela, Oekraïne en Denemarken.
De president is voornemens om na de terechte toewijzing van zijn verdiende Nobelprijzen die als blijk van zijn coöperatieve multilateralisme mede op te dragen aan zijn gerespecteerde evenknieën in Moskou en Beijing, nu zij immers gedrieën de meest stabiele, vredelievende en economisch voorspoedige wereldorde in de geschiedenis van de mensheid en van de wereld – en daarbuiten, met name op Mars – tot stand hebben gebracht. Kijk alleen al naar de goudprijs! Die is nog nooit zo hoog geweest; zelfs niet op Mars.
De president bereidt daarnaast een dagvaarding voor het internationale gerechtshof voor tegen de republiek Zuid-Afrika. De Zuid-Afrikaanse distributeur van de documentaire ‘Melania’, over de first lady, heeft de vertoning ervan in het kader van de wereldpremière afgelast.3 Dat kan natuurlijk niet. Die documentaire is volgens de president een ‘must watch’. Bovendien heeft Amazon er $ 40 miljoen voor betaald en tientallen miljoenen in de marketing ervan gestoken. Het gaat dus om de beste en meest onafhankelijke, verantwoorde, en artistieke documentaire ooit, te meer daar de first lady zelf de producer is.
Over een procedure tegen het Koninkrijk Nederland wordt nog nagedacht. Het is kwalijk dat er in dat land stukjes als dit kunnen worden geschreven en gepubliceerd. Journalisten en anderen die de vrijheid van meningsuiting verkeerd gebruiken, moeten daar op gewezen en berecht worden.4 Bovendien liggen Aruba, Curaçao en Bonaire ontzettend in de weg als er in Venezuela boots on the ground moeten komen omdat ze daaro niet goed luisteren. Irritant landje dus, dat Nederland; heeft trouwens ook veel te veel invloed op de chipsproductie in de rest van de wereld; vinden ze ook in Beijng. Dagvaarden dus.
Aan de gehechtheid van de president aan correcte juridische procedures voor onafhankelijke, al dan niet internationale, rechterlijke instanties over kwesties waarover men in redelijkheid van standpunt kan verschillen, kan dus in redelijkheid niet getwijfeld worden. Evenzeer staat buiten redelijke twijfel dat hij, hoe dan ook, de geschiedenis in zal gaan.
Dit Vooraf is gepubliceerd in NJB 2026/233, afl. 5
Afbeelding: istock
Voetnoten
1 Editorial Board: How Trump has pocketed $ 1,408,500,000; New York Times, Jan. 20, 2026.
2 Andrew Duehren, Trump’s Lawsuit Against I.R.S. Creates ‘Enormous Conflict of Interest’, New York Times, Jan. 30, 2026.
3 John Eligon, Melania Trump Documentary Pulled From South African Theaters; New York Times, Jan. 28, 2026.
4 Hamed Aleaziz a.o., Don Lemon Released Without Bond Over Minnesota Protest Charge, New York Times, Jan. 30, 2026.