Artikelen van Willem-Jan Kortleven
Tijdschrift
NJB 35 (2026)
De jurist van morgen is niet van gisteren
Hoewel de studentenpopulatie van rechtenfaculteiten steeds diverser is, blijft die diversiteit in delen van de juridische beroepspraktijk sterk achter. Traditionele beelden van ‘de jurist’, de referentiekaders van docenten en vormen van deficitdenken dragen al tijdens de rechtenstudie bij aan die kloof. Op basis van onderzoek aan de Erasmus School of Law pleiten de auteurs ervoor diversiteit niet te beschouwen als een afwijking van een norm, maar als een vanzelfsprekend en verrijkend uitgangspunt voor het juridisch onderwijs.
Bezwaarbehandeling door gemeenten
De bezwaarprocedure bij bestuursorganen van de overheid is ontworpen als een oplossingsgerichte procedure. Bestuursorganen hebben veel vrijheid bij de inrichting ervan. Deze bijdrage doet verslag van een onderzoek naar de wijze waarop gemeenten van die vrijheid gebruikmaken. In hoeverre wordt die benut om tot een zo informeel mogelijke vormgeving van die procedure te komen – en met welk resultaat? En hoe verhoudt zich de praktijk bij gemeenten tot de plannen van het kabinet om een impuls te geven aan het oplossingsgerichte karakter van de bezwaarprocedure?
Voorlopige hechtenis: openbaarheid als publieke schandpaal?
De openbaarheid van de rechtspraak is een belangrijk rechtsstatelijk uitgangspunt, maar kan bij voorlopige hechtenis op gespannen voet staan met de onschuldpresumptie en de belangen van de verdachte. Aan de hand van de Vogelwaarde-zaak bespreekt de auteur hoe belastende details uit een strafzaak al vóór de inhoudelijke behandeling openbaar kunnen worden en het risico ontstaat dat openbaarheid het karakter van een publieke schandpaal krijgt. Ook het nieuwe Wetboek van Strafvordering neemt die spanning niet weg. Daarom wordt gepleit voor een principiëlere afweging door de wetgever over het moment waarop de behandeling van de voorlopige hechtenis openbaar wordt.
Euthanasie: verschillen tussen wet en richtlijn
Is het erg dat de uitleg van de van de Wet toetsing levensbeëindiging door de Regionale toetsingscommissie euthanasie niet één op één strookt met de medische beroepsrichtlijnen rond euthanasie? Aan de hand van recente uitspraken en praktijkvoorbeelden wordt betoogd dat zulke verschillen verdedigbaar zijn binnen het Nederlandse euthanasierecht.
Een reactie op ‘Scripties, AI en het grote gemis’
Hoe moeten we omgaan met AI-gebruik door scriptiestudenten? Dat is het onderwerp van een recent Vooraf. Vraag is of de daar geopperde oplossingen zullen werken.