Schade ontstaat steeds vaker door het handelen van organisaties, ketens en netwerken, waarbij de precieze bijdrage van een afzonderlijke actor soms moeilijk te achterhalen is. Tegelijkertijd zoeken slachtoffers, veroorzakers en samenleving naar effectievere manieren om collectieve misstanden aan te pakken, of om collectief misstanden aan te pakken. Kortom, het recht collectiviseert. Tijdens dit congres staat deze collectivisering centraal. De spanning tussen individuele en collectieve verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid in het (internationale, Europese, en nationale) strafrechtelijke en het privaatrechtelijke aansprakelijkheidsrecht wordt verkend. Daarnaast wordt gekeken naar collectief slachtofferschap en collectieve schade. Deze collectivisering raakt de kern van aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid in de verschillende rechtsgebieden: in een tijd van klimaat- en milieuzaken, massaschade door farmaceutische producten, institutioneel misbruik, militair ingrijpen en georganiseerde criminaliteit staat de vraag naar collectieve aansprakelijkheid centraal in wetgevingsinitiatieven en rechtspraak.

Maar hoe verhoudt individuele aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid zich tot die collectivisering? Welke belangen kunnen samen worden behartigd? Wanneer is collectivisering efficiënte afwikkeling of een uiting van gedeelde verantwoordelijkheid, en wanneer doet het geen recht meer aan het individu en diens rechtspositie? En hoe dient de rechter om te gaan met deze verschillende vormen van collectivisering?
Tijdens het congres worden de grenzen van het huidige recht verkend en wordt nagedacht over de toekomst van aansprakelijkheid in een verbonden samenleving, die collectieve problemen collectief oplost.