Schade ontstaat steeds vaker door het handelen van organisaties, ketens en netwerken, waarbij de precieze bijdrage van een afzonderlijke actor soms moeilijk te achterhalen is. Tegelijkertijd zoeken slachtoffers, veroorzakers en samenleving naar effectievere manieren om collectieve misstanden aan te pakken, of om collectief misstanden aan te pakken. Kortom, het recht collectiviseert. Tijdens het UCALL-congres op 23 oktober staat deze collectivisering centraal. De spanning wordt verkend tussen individuele en collectieve verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid in het (internationale, Europese, en nationale) strafrechtelijke en het privaatrechtelijke aansprakelijkheidsrecht. Daarnaast wordt gekeken naar collectief slachtofferschap en collectieve schade. Deze collectivisering raakt de kern van aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid in de verschillende rechtsgebieden: in een tijd van klimaat- en milieuzaken, massaschade door farmaceutische producten, institutioneel misbruik, militair ingrijpen en georganiseerde criminaliteit staat de vraag naar collectieve aansprakelijkheid centraal in wetgevingsinitiatieven en rechtspraak.

Maar hoe verhoudt individuele aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid zich tot die collectivisering? Welke belangen kunnen samen worden behartigd? Wanneer is collectivisering efficiënte afwikkeling of een uiting van gedeelde verantwoordelijkheid, en wanneer doet het geen recht meer aan het individu en diens rechtspositie? En hoe dient de rechter om te gaan met deze verschillende vormen van collectivisering?

Het congres verkent de grenzen van het huidige recht en denken we na over de toekomst van aansprakelijkheid in een verbonden samenleving, die collectieve problemen collectief oplost.

Ideeën voor presentaties kunnen tot 1 augustus worden ingediend door een abstract van maximaal 300 woorden in te sturen.