Door het begrip ‘veilig derde land’ kunnen de EU-lidstaten een asielverzoek nog voor de inhoudelijke toetsing ervan als niet-ontvankelijk verklaren. Dat is het geval wanneer de betrokken asielzoeker om internationale bescherming had kunnen verzoeken en, in voorkomend geval, verkrijgen in een voor hem of haar als veilig aangemerkt niet-EU-land. De nieuwe wetgeving verruimt en verduidelijkt de gevallen waarin verzoeken op basis van dit begrip niet-ontvankelijk kunnen worden verklaard. De lidstaten kunnen er in drie gevallen voor kiezen het begrip toe te passen:

• er is een verband tussen de asielzoeker en het veilige derde land; al is zo'n verband voortaan niet meer vereist om het begrip ‘veilig derde land’ te kunnen toepassen;
• de verzoeker is door het veilige derde land gereisd om de EU te bereiken;
• er bestaat een overeenkomst of regeling met een veilig derde land.

EU-lijst van veilige landen van herkomst
De gemeenschappelijke EU-lijst moet zorgen voor een consistentere beoordeling van verzoeken uit als veilig aangemerkte landen van herkomst en moet de verwerking van de verzoeken helpen versnellen. De lidstaten zullen daarnaast een eigen nationale lijst kunnen blijven hanteren met andere derde landen die zij ook als veilig beschouwen. Kandidaat-lidstaten van de EU zijn ook veilige landen van herkomst, tenzij:

• er een internationaal of binnenlands gewapend conflict heerst;
• de EU tegen de betrokken kandidaat-lidstaat sancties heeft getroffen wegens inbreuk op de grondrechten en fundamentele vrijheden, of;
• de asielautoriteiten van de lidstaten meer dan 20% van de verzoeken om internationale bescherming uit de betrokken kandidaat-lidstaat goedkeuren.

Bron: www.consilium.europa.eu