In de verordening ligt de nadruk op vrijwillige overeenkomsten. Dwanglicenties zijn slechts een laatste redmiddel. De verordening zorgt er ook voor dat houders van intellectuele-eigendomsrechten niet verplicht zijn om bedrijfsgeheimen bekend te maken. In de nasleep van de coronacrisis heeft de EU op Europees niveau verschillende crisisinstrumenten voorgesteld, waaronder het noodinstrument voor de eengemaakte markt en de maatregelen ter waarborging van de levering van medische tegenmaatregelen in een volksgezondheidscrisis. Met deze instrumenten kan de EU waarborgen dat de producten die nodig zijn om een crisis op de interne markt aan te pakken, leverbaar zijn en vrij kunnen worden verhandeld. De focus ligt op vrijwillige overeenkomsten, aangezien dit nog altijd de meest efficiënte manier is om een snelle productie van door intellectuele-eigendomsrechten beschermde producten mogelijk te maken, ook in een crisis. Als een vrijwillige overeenkomst echter niet haalbaar is, kunnen dwanglicenties een oplossing bieden en het alsnog mogelijk maken snel de nodige middelen te produceren.

Verordening 2025/2645 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2025 betreffende de verlening van dwanglicenties voor crisisbeheersing en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 816/2006

Bron: www.consilium.europa.eu