
De Wet gegevensverwerking door samenwerkingsverbanden
Over de mogelijkheden en onmogelijkheden om gegevens uit te wisselen in samenwerkingsverbanden
De Wet gegevensverwerking door samenwerkingsverbanden maakt duidelijk op wat voor manier, door wie en onder welke voorwaarden persoonsgegevens mogen worden gebruikt in publiek-publiek en publiek-private samenwerkingsverbanden ter bestrijding van criminaliteit en fraude. Het gaat bijvoorbeeld om gemeenten die informatie uitwisselen met de Belastingdienst, het OM, de IND en de Voedsel- en Warenautoriteit. Dergelijke samenwerkingsverbanden zijn niet nieuw maar voor de inwerkingtreding van de wet werkten zij zonder een duidelijke wettelijke basis. Er waren daardoor enerzijds vragen over de waarborging van rechten en vrijheden en anderzijds zorgen over de effectiviteit van de samenwerking. Zo was bijvoorbeeld de politie er niet mee bekend dat de Voedsel- en Warenautoriteit op een boerenerf een verdachte geur had opgemerkt, terwijl de desbetreffende agrariër over opvallend veel geld bleek te beschikken – wat zou kunnen duiden op een drugslab in de stal.
Commentaar op het voorstel tot wijziging van de strafrechtelijke bepalingen met betrekking tot euthanasie en hulp bij zelfdoding
Het wetsvoorstel van de voormalige Tweede Kamerleden Jetten en Koekkoek tot wijziging van de strafrechtelijke bepalingen betreffende euthanasie en hulp bij zelfdoding beoogt de strafbaarstelling van door artsen uitgevoerde levensbeëindiging op verzoek en verleende hulp bij zelfdoding uit het Wetboek van Strafrecht te verwijderen. Het huidige systeem waarin euthanasie in beginsel strafbaar is, maar onder voorwaarden strafuitsluiting mogelijk is, schuurt inderdaad met het fundamentele uitgangspunt van de onschuldpresumptie in het strafrecht. Aanpassing is noodzakelijk, maar gaat volledige onttrekking aan het strafrecht niet te ver?
Europa moet uit het AI-slop
Maar we moeten het niet hebben van de Digitale Omnibusverordening
Terwijl de wereld in razend tempo de AI-revolutie omarmt, worstelt de Europese Unie met de vraag hoe zij haar plek moet opeisen tussen technologische grootmachten als de VS en China. De analyse van Draghi legt pijnlijk bloot hoe ver Europa achterop is geraakt — en hoe regelgeving, ooit een bron van trots, nu vooral als rem wordt gezien. De nieuwe Digitale Omnibusverordening moet daar verandering in brengen, maar laat vooral zien hoe moeilijk het voor Brussel is om een toekomstgerichte visie op AI en data te ontwikkelen.
Een naburig deepfake-recht. Slecht?
In NJB 2026/2992 bespreekt Bernt Hugenholtz een initiatiefwetsvoorstel ‘in verband met de invoering van een naburig recht met betrekking tot deepfakes van personen’ dat eind 2025 in internet-consultatie is gegeven. Hugenholtz heeft veel kritiek op het voorstel en dat is nuttig en de bedoeling van consultatie.
Naschrift
Dirk Visser gaat voorbij aan mijn voornaamste bezwaar tegen het wetsvoorstel, te weten dat het in het licht van het bestaande materiële recht op het terrein van de privacy, het portretrecht en het strafrecht grotendeels overbodig is.
Eerder verschenen

NJB 11 (2026)
25 maart 2026

NJB 10 (2026)
18 maart 2026

NJB 9 (2026)
11 maart 2026

NJB 8 (2026)
4 maart 2026

NJB 7 (2026)
19 februari 2026