Goals, emotion and videotape

Vast apocrief, maar na de WK-voetbalwedstrijd Duitsland-Engeland zou zich de volgende uitwisseling tussen een Duitse en een Engelse voetballer hebben laten optekenen. Duitse voetballer: “Sorry for beating you at the game you invented.” Engelse voetballer: “Oh, that’s all right. We beat you twice at a game you invented.”

Maar ter zake: met grote tegenwoordigheid van geest greep de Duitse keeper de bal die na een latschot van Lampard over de doellijn was geweest, en trapte professioneel uit alsof er niets aan de hand was. Iedereen zag dat het een doelpunt was, behalve de scheidsrechter en de grensrechter. Die zagen het pas toen de beelden herhaald werden op de schermen in het stadion. En bij Mexico-Argentinië was er dat doelpunt uit buitenspelpositie; ook door iedereen gezien behalve de arbiters. Hetzelfde geldt voor de Spaanse buitenspelpositie vlak voor de Oranjedroom vervloog.

De arbiters mogen de beelden niet gebruiken van de diplodocussen. Diplodocus Blatter van de FIFA is tegen detectie en video en dus tegen effectieve controle en sanctionering. Wordt hij herbenoemd als voorzitter van de FIFA, al dan niet op dezelfde transparante en onomstreden wijze als de vorige keer, dan zullen dus veel Schwalbes, buitenspelgoals, net-(niet)-over-de-lijn-ballen, handsballen (van God, Pluisje of Suarez) arbitraal onwaargenomen en onbestraft blijven, evenals onzeglijk veel duwen, trekken, trappen, spugen, ellebogen, handjes, knietjes, provoceren, jennen, en praten over de sexuele moraal van de zus, moeder of echtgenote van de aangesprokene.

Maar Blatter bood toch zijn excuses aan voor de fouten van de arbiters? Je moet maar durven: weigeren om de arbiters dezelfde informatie te geven als de gemiddelde TV-kijker en dan doen alsof de foute beslissing aan hen ligt in plaats van aan het eigen diplodocusgedrag. Er komt een commissie die gaat bezien of er – misschien - doellijndetectie moet komen. Alsof er op de rest van het veld niets gebeurt. Voor de tussentijd heeft de FIFA een even briljant als eenvoudig beleid bedacht: de onmiddellijke herhalingen worden gewoon niet meer geprojecteerd op de schermen in het stadion, zodat de scheidsrechter niet meteen kan zien dat hij een verkeerde beslissing heeft genomen.

Van diplodocuszijde worden twee argumenten vernomen voor het onthouden van beslissend bewijs aan de scheidsrechter: (i) voetbal is passie en emotie, en (ii) de spelregels van voetbal zijn overal ter wereld dezelfde; iedereen kan dus overal elders ter wereld meteen meedoen; dat is mooi en dat moet zo blijven.

Ad (i): tennis is niet minder emotie geworden sinds hawkeye functioneert. Formule I, rugby, hockey en cricket zijn niet minder emotie geworden door video en detectie. Wel eerlijker en veiliger. Is emotie over foute arbitrale beslissingen mooier dan emotie over het spelverloop zelf? Is het mooi spektakel dat spelers die wél gezien of ondervonden hebben wat er werkelijk gebeurde, verhaal proberen te halen bij de scheids (dom van Robben) of – ietsje verderop in de wedstrijd - bij de tegenstander die de niet-waargenomen overtreding beging? Of dat zij juist foute beslissingen uitlokken door Schwalbes en oprecht geveinsde helse pijnen? Misschien acht de FIFA het commercieel aantrekkelijk dat spelers en toeschouwers aanleiding hebben hun beheersing te verliezen (dom van Robben). Maar zeg dat dan en kom niet met passie en emotie. Die hebben diplodocussen niet, althans niet voor het spel; mogelijk wel voor eigen en sponsorlijke commerciële belangen. Daarvoor worden desnoods alle lokale neringdoenden tot op twee kilometer om het stadion uit hun nering gezet, en daarvoor wordt desnoods het lokale strafrecht misbruikt om oranjerokjesdragende meisjes op te sluiten.

Ad (ii) Onzinnig argument. Spelregels worden niet gewijzigd door controle op de naleving ervan. Zelfs als videocontrole een spelregelwijziging zou zijn, zou die gewijzigde spelregel weer overal ter wereld gelden. Video of detectie hoeft trouwens alleen toegepast te worden bij belangrijke of riskante wedstrijden; het lijkt mij niet nodig bij de wedstrijden van mijn dochter (13) bij Arsenal Meiden C1.

Er is maar één regel die gewijzigd moet worden en dat is geen spelregel, maar een arbitrageregel: de regel dat een hands-doelpunt of buitenspeldoelpunt niet na interventie van de video-scheidsrechter (of na de onmiddellijke herhaling op het stadionscherm) alsnog afgekeurd kan worden; dat een doelpunt als dat van Lampard niet onmiddellijk na de videocheck/herhaling alsnog toegekend kan worden; dat een niet-waargenomen vuile tackle of niet onderkende Schwalbe niet alsnog bestraft kan worden. Bij formule I volgt zonodig achteraf, na bestudering van de videobeelden, alsnog diskwalificatie. Bij wielrennen volgt zonodig achteraf, na dopingcontroles en contra-expertise, alsnog diskwalificatie van de winnaar. Vals spelen moet niet lonen.

Bovendien wordt het overbetaalde voetbal met de tucht van het alziend oog misschien weer om aan te zien. Na de van beide zijden vreselijke wedstrijd Nederland-Brazilië kopten de kranten dat Nederland “op karakter” een ronde verder was. Eén krant was er trots op dat Nederland had “leren provoceren.” Een Duitse commentator vergeleek een bepaalde Nederlandse speler na de halve finale met de beddenafdeling van Ikea: je bent er nog niet of je gaat al plat. Zacht gezegd zijn dat left handed compliments. Tijdens de finale kwam geen van beide partijen aan voetbal toe door de aaneenschakeling van overtredingen, fopduiken, duwen, trekken, trappen en dus fluiten. De uitvinders van het spelletje zeiden het al: football is a gentlemen’s game played by ruffians; rugby is a ruffian’s game played by gentlemen.

Ruffians behoeven tucht. Ik pleit voor een videoscheidsrechter met rechtstreekse verbinding met de scheidsrechter te velde, en voor de bevoegdheid van de scheidsrechter tien keer per helft eerst de herhaling te zien. En voor vrijwaring van het nationale strafrecht van elke vorm van FIFA-invloed. En voor oranje rokjes.

Dit Vooraf is verschenen in NJB 2010/1326, afl. 26, p. 1651.

 

Bron afbeelding: Ashelia

Naam auteur: Peter Wattel
Geschreven op: 12 juli 2010

Advocaat-generaal bij de Hoge Raad en hoogleraar Europees belastingrecht Universiteit van Amsterdam

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reacties

J.C. Oudijk schreef op :
De anekdote over dat gesprek tussen die twee voetballers is inderdaad apocrief. Die grap heb ik jaren geleden al eens gehoord, als ik mij niet vergis bij de BBC. Dat neemt niet weg dat ik met onbeschrijflijk veel genoegen zojuist heb kennisgenomen van de hierboven weergegeven Vooraf in de NJB van vandaag. Een volgens mij briljant stukje proza dat aantoont dat ook het schrijven over voetbal het best aan scherpzinnige juristen kan worden overgelaten.

Overigens had ik niet verwacht dat ik een AG bij de Hoge Raad snel iets zou horen zeggen over de transparantie van de benoeming van andere fuctionarissen.

Agenda

Afbeelding

Ontmoet vakgenoten en bespreek actuele onderwerpen in de LinkedIn-groep van het Nederlands Juristenblad.

 

 



Lees en doorzoek het NJB online in Navigator

Inloggen

U maakt gebruik van een verouderde browser

Het gebruik van een verouderde browser maakt uw computer onveilig en tevens ongeschikt voor het optimaal raadplegen van deze website.

De website van het NJB - Nederlands Juristenblad is namelijk geoptimaliseerd voor een nieuwere versie van uw browser.
In de meeste gevallen waarin het fout gaat, betreft dit het gebruik van de Internet Explorer browserversie 7 of 8.
Deze website is geoptimaliseerd voor Internet Explorer 9 en hoger, Google Chrome, Safari en Firefox.

Bekijk hier of er een nieuwere versie van uw browser beschikbaar is.