De onzichtbare kosten van controle- en selectieprocedures

De bureaucratisering en proceduralisering van universiteiten brengt veel zichtbare en onzichtbare kosten met zich mee. De zichtbare kosten manifesteren zich in de sterk gegroeide ondersteunende diensten aan de universiteiten, maar vooral in de opkomst van organisaties die zich met visitatie, accreditatie en verdeling van middelen bezighouden.

Onzichtbaar is dat wetenschappers steeds meer tijd steken in controle- en selectieprocedures, ten koste van de primaire processen van onderzoek en onderwijs. Zeker voor de verdeling van gelden voor promovendi is het de vraag of de baten de kosten van de huidige zware procedures overstijgen. Wibren van der Burg (hoogleraar Rechtsfilosofie en rechtstheorie aan de Erasmus School of Law (EUR) en medewerker van het Nederlands Juristenblad) heeft dit onderzocht en komt tot de conclusie dat we, specifiek voor het toekennen van promotieplaatsen, weer terug moeten naar het facultaire niveau, maar wel met behoud van een behoorlijke en onpartijdige kwaliteitstoetsing.

Wibren van der Burg (NJB 2012/2024, afl. 36, p. 2528) schreef het artikel ‘De onzichtbare kosten van controle- en selectieprocedures - NWO-promotieprojecten op het terrein van Recht & Bestuur als casestudy’. Dit is de methodologische verantwoording van zijn onderzoek.

Namens het Gebiedsbestuur MAGW/NWO is een reactie gegeven op dit artikel. De reactie en het naschrift van Wibren van der Burg worden gepubliceerd in -- 2013/243, afl. 5, p. 306.

 

Bron afbeelding: cea 

Naam auteur: Redactie
Geschreven op: 30 januari 2013

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reacties

a.zecha schreef op :
Indien het vertrouwen in enige organisatie van mensen of van een rechtsstaat - om welke reden(en) dan ook - zoek raakt, dan neemt m.i. het wantrouwen de vrijgekomen plaats in.
Wantrouwen als een autonoom groeiend bureaucratisch gezwel met “uitzaaiingen” van wet- en regelgevingen en bijbehorende controlerende ambtenaren.
.
Politieke rechtsstaten zijn m.i. prima voeding bodems voor bureaucratische gezwellen en maligne mutaties ervan.
Democratische rechtstaten, die zich kenmerken door het respecteren van de trias politica, hebben m.i. hiervan minder last.
Maar pas op: maligniteit blijft vaak lang onzichtbaar!
a.zecha
Reinier Bakels schreef op :
Door al die procedures komt ook de "academische vrijheid" in gevaar. Natuurlijk, die betekent in de eerste plaats dat wetenschappers niet bevreesd hoeven zijn tot bepaalde wetenschappelijke conclusies te komen, maar tot op zekere hoogte is de keuze van onderzoeksonderwerpen ook iets waar bureaucraten zich niet meer moeten bemoeien.

De academische vrijheid is in Nederland verstopt in art. 1.6 WHW, en geldt maar heel beperkt. Zo valt het KNMI er niet onder, zodat een minister politiek verantwoordelijk is voor het weerbericht! In Duitsland is echter grondwettelijke vastgelegd dat "Kunst und Wissenschaft, Forschung und Lehre sind frei." (art. 5 lid 3 GG). Met slechts één restrictie: "Die Freiheit der Lehre entbindet nicht von der Treue zur Verfassung."

Ze hebben daar ervaring met een regime dat bepaalde wat "politiek correcte" wetenschap was ...

Agenda

Afbeelding

Ontmoet vakgenoten en bespreek actuele onderwerpen in de LinkedIn-groep van het Nederlands Juristenblad.

 

 



Lees en doorzoek het NJB online in Navigator

Inloggen

U maakt gebruik van een verouderde browser

Het gebruik van een verouderde browser maakt uw computer onveilig en tevens ongeschikt voor het optimaal raadplegen van deze website.

De website van het NJB - Nederlands Juristenblad is namelijk geoptimaliseerd voor een nieuwere versie van uw browser.
In de meeste gevallen waarin het fout gaat, betreft dit het gebruik van de Internet Explorer browserversie 7 of 8.
Deze website is geoptimaliseerd voor Internet Explorer 9 en hoger, Google Chrome, Safari en Firefox.

Bekijk hier of er een nieuwere versie van uw browser beschikbaar is.