De Uitspraak: Kun je Google dwingen om je te verwijderen van Maps en Streetview?

Kun je via een kort geding Google dwingen op Google Maps en Streetview alle zakelijke en persoonlijke informatie te verwijderen?

De Zaak.

Twee bewoners van een adres in Aerdenhout willen niet dat ieder die hun namen op Google Maps intikt, te zien krijgt dat op hun adres ook een ‘Stichting Mr. etc.’ is vermeld, met postcode en telefoonnummer. Via Google Streetview is ook te zien hoe dat adres er vanaf de openbare weg uitziet: een inrit, een gesloten hek en op enige afstand een gevel, in een bosrijke omgeving. De eisers vinden dat hun huis hierdoor eerder een doelwit van inbrekers wordt. Zij menen dat hun privacy is geschonden en klagen bij Google.

Hoe reageert Google?

Het Amerikaanse bedrijf komt de klagers tegemoet. Zowel de gevel, de inrit als het bord worden ‘geblurd’, vaag gemaakt. De informatie over de stichting wordt verborgen. Maar dat vinden de twee bewoners niet voldoende. Zij vragen aan de rechtbank om Google te bevelen om al hun persoonlijke informatie, namen, adressen, postcodes en telefoonnummers van Google Maps en Streetview te verwijderen. Nu, maar ook in de toekomst. Zij vinden dat de Wet Beschermings Persoonsgegevens (WBP) op Google Maps van toepassing is.

Hoe oordeelt de rechter?

Die wijst deze eis af. Om voor WBP- bescherming in aanmerking te komen moet er sprake zijn van ‘de verwerking van gegevens betreffende een geïdentificeerde of identificeerbare natuurlijke persoon’. Dat kan van het plaatsen van foto’s bij digitale kaartinformatie niet gezegd worden. Die foto’s hebben geen betrekking op personen, maar op objecten. De ‘Stichting Mr. etc.’ kun je overigens geen natuurlijke persoon noemen. Verder beschikt Google rechtmatig over die informatie en mag het die commercieel exploiteren. Mocht de WBP wel van toepassing zijn dan moeten ook de belangen van Google worden meegewogen. En die wegen dan zwaarder. De bewoners gaan in hoger beroep.

Hoe oordeelt de hogere rechter?

Die stelt eerst de vraag of wat er na het intypen van de namen van de bewoners van het adres op Streetview nog te zien is, of vermeld wordt op Maps, te beschouwen is als een persoonsgegeven. De Stichting wordt immers niet meer vermeld, de gevel en inrit zijn fotografisch vervaagd. Ook het Hof ziet hierin geen persoonsgegevens - Google geeft alleen nog maar gegevens over een object, niet over bedrijven of personen.

Verder merkt het Hof op dat de vermelding van de Stichting een gevolg is van een rechtmatige koppeling tussen de Kamer van Koophandel en Google. De bewoners hebben het zelf in de hand of zij hun KvK-gegevens ook op internet willen laten verschijnen. Daarvoor kunnen zij een ‘opt-out’ (of non-mailing indicator) opgeven. De bewoners hebben dan ook geen spoedeisend belang bij een beoordeling van hun geschil. De rechter vindt dat hij over dit deel van het conflict dan ook niet hoeft te oordelen. Of inbrekers door deze informatie eerder in hun woning zouden inbreken dan elders als gevolg van Google hebben de bewoners niet bewezen.


Lees hier de uitspraak (ECLI:NL:GHAMS:2013:5224).


Deze Uitspraak is ook te lezen op Recht en Bestuur.

Folkert Jensma

Naam auteur: Folkert Jensma
Geschreven op: 26 mei 2014

Juridisch redacteur, commentator en blogger bij NRC

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reacties

Frits Jansen schreef op :
Dit gaat niet over privacy, want er is een concreet materieel belang in het geding, vanwege het gevaar dat onverlaten misbruik maken van gegevens op Google maps en de mensen overlast bezorgen, of erger.

Maar de afloop is een beetje flauw, als het tenminste klopt dat je bij inschrijving bij de Kamer van Koophandel een "opt-out" mogelijkgeid hebt.

Voro Google zelf gaat het niet louter over de (on-)rechtmatigheid, maar vooral om de vraag welk beleid het beste is voor het publieke vertrouwen in Google. Google heeft er niets aan om het publiek "uit principe" tegen de haren in te strijken. Maar Google moet er ook voor waken onbetrouwbaar te worden voro wie informatei zoekt op internet. Als je straks niet meer zo makkeijk het huisadres kunt vinden waar een advocaat zijn praktijk-BV heeft gevestigd lijkt me niet significant afdoen aan de betrouwbaarheid van Google voro wie informatei zoekt.

Er schijnen in Het Gooi en wellicht ook in de regio Aerdenhout-Bloemendaal excursies georganiseerd te worden langs de riante onderkomens van celebrities. Sommigen zullen dat prachtig vinden, omdat alle aandacht is meegenomen als een vorm van reclame. Maar velen zullen dat ook vervelend vinden, vooral "captains of industry". Het wordt natuurlijk vervelend als je met Google maps precies kunt zien wie de huizen bezitten in de villawijken. Dat schaadt trouwens ook de business van de reisbureaus die zulke tours organiseren (lijkt me een leuke casus voor het leerstuk van "relativiteit").
Ronald Leenes schreef op :

Het gaat hier om een geval waarin het, omstreden, ‘recht om vergeten te worden’ en de rol van Google als doorgeefluik van publiek beschikbare informatie centraal staan. Dezelfde thema’s waren ook aan de orde in de zogenaamde ‘Google Spain zaak’ (persbericht: https://curia.europa.eu/jcms/upload/docs/applicat … waarin het EU Hof in Luxemburg op 13 mei uitspraak heeft gedaan. Ik breng deze twee zaken met elkaar in verband, maar eerst wil ik een opmerking maken over het oordeel van het rechtbank dat de foto’s geen persoonsgegeven betreffen omdat ze slechts objecten tonen en geen personen. Dat behoeft nuancering. Stel dat er in de tuin een bord zichtbaar was met ‘Stichting Mr. etc.’. In dat geval ligt het voor de hand een band te veronderstellen tussen naam op het bord en bewoner van het woonhuis (kantoor aan huis). Daarmee worden de objecten op de foto persoonsgegevens die iets zeggen over aanzien en vermogen van de persoon die wordt geïdentificeerd door het bord. Het gaat er bij de beoordeling of een foto persoonsgegevens betreffen dus niet om of er personen op de foto’s staan, maar of uit de foto kan worden achterhaald van wie de objecten zijn. Dat is hier het geval. De voorloper van het College Bescherming Persoonsgegevens heeft eerder, vergelijkbaar, bepaald dat kentekens persoonsgegevens en daarmee foto’s van voertuigen omdat ze iets zeggen over identificeerbare personen. Het concept persoonsgegeven blijkt nog steeds lastig. Interessant is dat de objecten op de foto door het vervagen van het naambord door Google niet langer persoonsgegevens zijn.

Rechtbank en Hof zijn beide van oordeel dat Google rechtmatig over de informatie beschikt en deze commercieel mag exploiteren. Het zakelijk belang van Google prevaleert boven het privacy belang van de eisers. Het EU Hof denkt daar anders over. Een Spaanse krant heeft in 1998 een bericht geplaatst over de betalingsmoeilijkheden van de met name genoemde klager. Dit bericht is later ook in de online versie van de krant opgenomen. Google toont het betreffende bericht hoog in de zoekresultaten wanneer wordt gezocht op klager’s naam. Klager verzoekt de krant verwijdering van zijn naam uit het bericht. De krant weigert. Terecht naar mijn idee omdat de publicatie een duidelijk publiek doel dient. Klager verzoekt vervolgens Google het krantenbericht niet langer te tonen bij zoeken op zijn naam. Google weigert. Het Hof erkent de klager’s recht vergeten te worden en oordeelt dat Google gegevens uit de zoekresultaten moet houden wanneer ze ontoereikend, niet of niet meer ter zake dienend of bovenmatig zijn ten aanzien van het doel waarvoor zij zijn verwerkt en de verstreken tijd. Daar waar Google verwijdering van gegevens weigert in de Spaanse zaak, heeft ze eigenlijk in onderhavige zaak precies gedaan wat het EU Hof nu van de zoekmachine verlangt. Interessant is dat Google in onderhavig geval meegaand is geweest met klagers wens vergeten te worden, terwijl het in de Google Spain zaak sterk de hakken in het zand heeft gezet. Het resultaat is uiteindelijk vergelijkbaar.

Ronald Leenes is hoogleraar regulering door technologie in Tilburg en NJB-expert.

Agenda

Afbeelding

Ontmoet vakgenoten en bespreek actuele onderwerpen in de LinkedIn-groep van het Nederlands Juristenblad.

 

 



Lees en doorzoek het NJB online in Navigator

Inloggen

U maakt gebruik van een verouderde browser

Het gebruik van een verouderde browser maakt uw computer onveilig en tevens ongeschikt voor het optimaal raadplegen van deze website.

De website van het NJB - Nederlands Juristenblad is namelijk geoptimaliseerd voor een nieuwere versie van uw browser.
In de meeste gevallen waarin het fout gaat, betreft dit het gebruik van de Internet Explorer browserversie 7 of 8.
Deze website is geoptimaliseerd voor Internet Explorer 9 en hoger, Google Chrome, Safari en Firefox.

Bekijk hier of er een nieuwere versie van uw browser beschikbaar is.